بنام نوازنده آوای عشق....
قطره های باران شمال دریک صبحگاه دلپذیر اواخر تابستان به پنجره خیس خانه ای میخورد.صدای نوزادی درشهررامسرشهر عاطفه و وفا درگوش ها پیچید.
سال 1363خورشیدی بودوهمگی ازشنیدن این صدا که آغازیک زندگی رانوید
می داد شادمان شدند.
واکنون این صدای دل انگیز پس از 28سال سراسراین سرزمین هنرپرور و
هنر دوست را درنوردید وبه زودی درسراسرجهان طنین افکن خواهد شد.
این آواز جواد احمدزاده است.که بانام هنری روزبه نامی آثارارزشمندی رابه
جامه هنری کشورمان تقدیم کرده است.
درنوجوانی تمام درختان سرسبزسرزمین مادری اش بااین صدا جان تازه گرفته اند
و اکنون مابا این آواز دلنشین زندگی میکنیم.
موسیقی عشق میخواهد شورمیخواهد و تمام این ها درقلب او بود.
ابتدای کاربود و راهی طولانی دربرابرش بود نترسیدعشق که باشد
جاده هراسی ندارد.
بانقاب شروع کردازهفت روزهفته گذشت.ازخیانت خواند ودرانتها گفت عاشقت هستم
واینک عزیزم....
آوای گیتارش در شب های مهتابی مونس عاشقان است و آهنگ هایی که ازمنبع ناشناخته برذهن و روح او فرومیریزد وازپنجه هنرمندانه اش تراوش میکند همچون
آب گوارایی می ماند که جان تشنه شنونده راسیراب میکند.
بازهم خود را درحال آموختن میپندارد وبرای تجربه ای نو دنیایی تازه وفردایی بهتر
شوق پیشرفت وی را برآن می داردتا تلاش کند.شب وروز...باتمام وجود.....
به امید آنکه آثارش مقبول طبع افتد....
ودراین وادی نیازمند شنیدن هرگونه پیشنهاد و مشتاق دانستن هرگونه انتقادیست.
لطفا نظرات ارزشمند خود را دریغ نفرمایید.
